Wat kost een zieke werknemer voor een werkgever die geen eigenrisicodrager is?

Op grond van het Burgerlijk Wetboek is de werkgever verplicht om bij ziekte gedurende maximaal 104 weken minimaal 70% van het loon door te betalen.

Als het brutoloon minder is dan het minimumloon dan vult de werkgever het eerste jaar het loon aan tot het minimum loon.
In het tweede ziektejaar hoeft de werkgever het loon niet aan te vullen tot aan het minimumloon. Dan kan de werknemer een toeslag aanvragen bij het UWV.
In veel cao’s of arbeidsovereenkomsten is afgesproken dat in het eerste ziektejaar 100% wordt doorbetaald.

De loondoorbetaling omvat doorgaans:

• Brutosalaris;
• Vakantietoeslag;
• Werkgeverslasten (sociale premies);
• Pensioenpremies (voor zover van toepassing).

De werkelijke loonkosten liggen daardoor hoger dan alleen het brutoloon.

Naast de loondoorbetaling ontstaan vaak aanvullende kosten:

• Inhuur van tijdelijk personeel;
• Overwerk van collega’s;
• Verminderde productiviteit;
• Inwerk- en overdrachtskosten.

Indirecte kosten worden in de praktijk vaak geschat op een veelvoud van het brutodagloon, afhankelijk van de functie en vervangbaarheid.

Werkgevers zijn verplicht zich te laten ondersteunen door een bedrijfsarts of arbodienst. Dit brengt kosten met zich mee, zoals:

• Consulten bij de bedrijfsarts;
• Probleemanalyse (week 6);
• Periodieke evaluaties;
• Eventueel arbeidsdeskundig onderzoek;
• Inzet van een re-integratiebureau (bijvoorbeeld spoor 2);
• Eventueel inzet medische expertise.

Wanneer het UWV oordeelt dat de re-integratie-inspanningen onvoldoende zijn geweest, kan een loonsanctie worden opgelegd. Dit betekent dat de werkgever maximaal 52 weken extra loon moet doorbetalen. Dit kan de totale kosten aanzienlijk verhogen.

Afhankelijk van de situatie kan ziekte ook gevolgen hebben voor:

• De premie Werkhervattingskas (Whk);
• Ziektewet- en WGA-instroom;
• Eventuele kosten bij eigenrisicodragerschap.

Bij langdurige uitval of instroom in de WIA kunnen deze lasten meerdere jaren doorwerken in de premie tot maximaal 10 jaar na beslissing WIA-beoordeling.

Bij beëindiging van het dienstverband na 104 weken ziekte heeft de werknemer recht op een transitievergoeding. Werkgevers kunnen deze vergoeding onder voorwaarden laten compenseren door het UWV, maar zij moeten deze in eerste instantie zelf uitbetalen.